Select Page

Tajni Współpracownicy SB w służbie III Rzeczpospolitej.

Tajni Współpracownicy SB w służbie III Rzeczpospolitej.

Skumulowane informacje od i za zgodą Johna dla wszystkich łaknących jej a pozbawionych dostępu.

Elity III RP.

  1. Krzysztof Skubiszewski

5857

 

 

 

 

 

 

 

 

Pierwsze kontakty z SB Skubiszewski nawiązał już 1960, ale przejęty na kontakt komunistycznego wywiadu został na początku 1963.

„Na stawiane pytania udziela chętnie i wyczerpujących informacji bez względu czy dotyczy to jego znajomych czy bliskich członków rodziny” 

Pierwsze poważniejsze materiały, już nie informacje o znajomych i rodzinie, a cenne opracowania, Skubiszewski dostarczył w maju 1963. Otrzymał stypendium na Columbia University na rok akademicki 1963/1964. Przed wyjazdem, 19.09.1963, podpisał zobowiązanie i instrukcję. SB postawiła mu zadanie rozpracowania Zbigniewa Brzezińskiego i środowiska RWE. Skubiszewski: „To są przecież łotry” (IPN BU 00945/2347). TW KOSK powrócił do Polski we wrześniu 1964 i złożył SB raport. „Przekazał kilka informacji ustnie na temat interesujących nas osób”. Te osoby to m.in. Zbigniew Brzeziński, Jan Karski, prof. Ludwik Krzyżanowski, twórca kwartalnika „The Polish Review”.  10.09.1966 TW KOSK wystawił swoim mocodawcom z SB „podejrzanego politycznie” Krzysztofa Swinarskiego, doktoranta z Genewy.  Dalsza kariera TW KOSK: 1981-1984 Prymasowska Rada Społeczna, 1986-1989 Rada Konsultacyjna przy Wojciechu Jaruzelskim. Minister Krzysztof Skubiszewski, komunistyczny agent KOSK, spoczął w 2010 w Panteonie Wielkich Polaków w Świątyni Opatrzności Bożej.

2. Andrzej Towpik: szef delegacji negocjującej wstąpienie do NATO, ambasador przy NATO, ONZ i UZE, podsekretarz stanu w MON (za SLD).

pap_andrzej_towpik_arch_600

 

 

 

 

 

 

SB zainteresowała się Towpikiem w sierpniu 1963 jako kandydatem na stypendium w USA. Pierwszą rozmowę przeprowadził kpt. Juliusz Janczur.  Spotkanie nastąpiło w restauracji „Domu Chłopa”. Kpt. Janczur: „na wszystko wyraził zgodę […] wcale nie jest zaskoczony”. Formalne pozyskanie Andrzeja Towpika jako KO komunistycznych służb nastąpiło 31.08.1963. Przeprowadził je kpt. Janczur. Cel – Harvard. Od tego momentu Towpika (teraz już KO „ZEL”) obsługiwał kpt. B. Tomaszewski. W październiku ZEL został przyjęty na Columbia University. Zadania dla ZELa w podpisanej przez niego instrukcji to rozpracowywanie kadr uczelni. Był jednak leniwy i teczka trafiła do archiwum SB.  SB przypomniało sobie o Towpiku, gdy miał wyjechać na 4 lata do ambasady w Madrycie jako jej I sekretarz. Pozyskano go znowu w lipcu 1977. W Madrycie oficerami prowadzącymi Towpika (teraz KO „SPOKOJNY”) byli funkcjonariusze rezydentury – najpierw „Ramon”, a potem „Soler”. Po powrocie do Polski w 1981 Towpik (ZEL, SPOKOJNY) ponownie trafił do archiwum. Po raz trzeci został zwerbowany przez SB w 20.01.1983. Tym razem oficerem prowadzącym Towpika został mjr Wiesław Kasprzak z Wydziału III (niemieckiego). Spotykali się w „Świteziance”. Wśród zadań przyjętych do realizacji przez SPOKOJNEGO było m.in. „zwracanie uwagi na prowokacje antysocjalistyczne” podczas sesji KBWE. Trafił do polskiego przedstawicielstwa przy Biurze ONZ w Genewie i ustalił z mjr Kasprzakiem, że będzie donosił na kolegów z ambasady. Szefem genewskiej rezydentury komunistycznego wywiadu był wtedy Gromosław Czempiński, który został oficerem prowadzącym Towpika.   Czempiński: „S do współpracy z nami podchodzi z całą powagą i bez żadnych obiekcji przyjmuje zadania do realizacji”. Po powrocie do Polski w 1990 agent komunistycznego wywiadu Andrzej Towpik ps. ZEL/SPOKOJNY został dyrektorem departamentu w MSZ. W 2013 Towpik został przewodniczącym Polsko-Rosyjskiej Grupy ds. Trudnych. Wraz z nim Adam Daniel Rotfeld ps. ROT, RALF, RAD, RAUF, SERB

Epilog. 23 kwietnia 2016  sąd prawomocnie uznał Andrzeja Towpika za kłamcę lustracyjnego.

3. Michał Radlicki, osobisty sekretarz Bronisława Geremka, ambasador RP we Włoszech (2002-2007) i Algierii (2011-2016)

radlicki_850847_679x417

 

 

 

 

 

Pierwszą rozmowę sondującą przeprowadził z nim 3.06.21983 por. Potkański z Wydziału IB Departamentu II. Radlicki zgodził się pomóc SB. Por. Potkański pochwalił jego inteligencję. Radlicki zadeklarował, że w razie potrzeby kontaktu SB może dzwonić na telefon jego rodziców. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że rodzice Michała Radlickiego byli w tym czasie rozpracowywani przez SB jako aktywni działacze opozycji. Oficjalny werbunek Michała Radlickiego jako TW „MICHAŁ” nastąpił 16.06.1983. Został on zarejestrowany pod numerem ewidencyjnym 80181. SB wykorzystała Michała Radlickiego w trakcie czerwcowej wizyty Jana Pawła II w Polsce. TW był wtedy tłumaczem korespondenta „Avanti”. W 1989 Michał Radlicki TW „MICHAŁ” został pracownikiem biura zagranicznego Komitetu Obywatelskiego, a następnie OKP. Dzięki Geremkowi TW „MICHAŁ” trafił do MSZ, gdzie był dyrektorem gabinetu Skubiszewskiego „KOSK” i Olechowskiego „MUST”, „TRENER”. Gdy Bronisław Geremek został szefem MSZ, Michał Radlicki objął posadę dyrektora generalnego MSZ.  W 2002 Władysław Bartoszewski mianował Radlickiego ambasadorem RP we Włoszech. Znajomość włoskiego z czasów pracy dla SB pomogła…

epilog via Jawer

Michał Radlicki jest obecnie charge d’affaires w Senegalu i zakłada placówkę… Nominacje wręczył W. Waszczykowski.

4. Andrzej Byrt który złożył oświadczenie lustracyjne „nie współpracowałem”. Oto materiały NIEwspółpracy:

z6473312qandrzej-byrt

 

 

 

 

 

 

Andrzej Byrt został pozyskany do współpracy z wywiadem PRL 14.10.1986 przez por. Śniatyńskiego. Własnoręcznie sporządził zobowiązanie. Następnie, do 24.11.1986, por. Śniatyński przeprowadził cykl szkoleń, na których omówił zasady współpracy, sporządzania informacji, itp Do Brukseli Byrt przyjechał 5.01.1987. Ze swoim oficerem prowadzącym Byrt nawiązał kontakt 30.01 podczas koktajlu w ambasadzie. Hasło oficera „Czy zna pan Flanders EXPO w Gandawie?”. Odzew Byrta „Miałem okazję poznać te targi w grudniu ubiegłego roku”. Już 12.02 Andrzej Byrt z własnej inicjatywy dostarczył swojemu oficerowi prowadzącemu dokumenty szwajcarskiej firmy handlującej bronią. W połowie kwietnia 1987 w Belgii była polska delegacja rządowa. Andrzej Byrt przekazał SB dokładne sprawozdanie z jej pobytu. Andrzej Byrt gorliwie informował SB o wszystkich interesujących kontaktach, m.in. z Dolores Harrods, attaché handlowym ambasady USA. Zgodnie z poleceniem SB, która uznała ten kontakt za bardzo interesujący, Andrzej Byrt dążył do nawiązania bliskiej relacji z Harrods.  W grudniu 1988 Andrzej Byrt przekazał SB listę prywatnych adresów pracowników polskich spółek w Belgii, co miało ułatwić werbunki TW. Grudzień 1989. Wniosek oficera o nagrodę dla Byrta:

„w uznaniu jego lojalnej postawy wobec naszej służby, dyspozycyjności i inicjatywy”.

Centrala:

„Wypłaćcie równoważność 100 dol. USA z podziękowaniem za dotychczasowe zaangażowanie we współpracę z naszym resortem”.  

Oficer prowadzący zanotował, że Byrt ucieszył się z nagrody, ale jej nie przyjął:

„Współpracuje z nami z zupełnie innych pobudek”.

Ambasador A. Byrt ps. CROIX zaczynał kontakty z SB (kpt. Rasz) jako pracownik Targów Poznańskich. W 2009 został ich prezesem.

Oświadczenie lustracyjne Andrzeja Byrta ps. CROIX:

5. Na koniec wisienka na torcie Jan Wojciech Piekarski który od 2003 do 2006 był ambasadorem RP w Izraelu.

piekarski_640x300

 

 

 

 

Jan Wojciech Piekarski zaczyna swoją przygodę z komunistycznym wywiadem wojskowym.

piek1

 

 

 

 

 

 

 

 

Gdzie nie spojrzysz, tam kapitan Marek Dukaczewski.

piek2

 

 

 

 

 

 

 

 

Deklaracja

piek3

 

 

 

 

 

 

 

 

SAIM idzie do szkoły

piek4

 

 

 

 

 

 

 

 

wytyczne

piek5

 

 

 

 

 

 

 

 

szyfrowanie

piek6

 

 

 

 

 

dolary

piek8

 

 

 

 

 

 

 

 

Dukaczewski

piek9

 

 

 

 

 

 

 

 

donosy

piek10

 

 

 

 

 

 

 

 

prestiż

piek11

 

 

 

 

 

 

 

 

Jan Wojciech Piekarki zajmuje się prowadzeniem szkoleń z zakresu protokołu dyplomatycznego w Europejskiej Akademii Dyplomacji.

 

 

O autorze

Bogdan607

Polak, emigrant, wolny człowiek .

Kategorie

Śledź nas

Napisz do nas

[email protected]