Select Page

Dzieci resortu

Dzieci resortu

via John, archiwum IPN oraz „Resortowe dzieci” Kania, Targalski, Marosz.

1.Janusz Piechociński dwa dni po wykonaniu uchwały lustracyjnej.

„W wyniku nieodpowiedzialnych działań skrzywdziliśmy Polskę i Polaków”.

Próba lustracji podjęta przez rząd Jana Olszewskiego była według Janusza Piechocińskiego:

 „podeptaniem zasady prawa, zdrowego rozsądku i godności państwa”.

Za podjęcie w 1992 próby lustracji Janusz Piechociński chciał stawiać przed Trybunałem Stanu Jana Olszewskiego i Antoniego Macierewicza.

„Czy IPN może wydawać obrazoburcze książki? Czy w ogóle powinien istnieć?” Janusz Piechociński

Piotr Piechociński, ojciec wicepremiera Janusza, był płatnym tajnym współpracownikiem komunistycznych służb o pseudonimie „Piasecki”. TW „Piasecki” donosił w latach 1966-1983, w trakcie swojej pracy na lotnisku Okęcie. Do roku 1976 przyjął co najmniej 4400 zł.  Piotr Piechociński TW „Piasecki” donosił przede wszystkim na kolegów z pracy. Opowiadał bezpiece o ich poglądach, zachowaniach, etc.

„Jest agentem spostrzegawczym, ideowo zaangażowanym oraz bardzo wysoko ceniącym konspirację tej wspolpracy”. Kpt. Ryszard Dobrowolski.

„Spektakl w ich wykonaniu jest tak bezmyślnie niegodziwy”. Janusz Piechociński o działaniach prokuratorów IPN

 

2. Jacek Żmichowski, przyjaciel Zbigniewa Hołdysa,  (ur. 1948), dziennikarz, fotograf. W 1978 pozyskany do współpracy z Departamentem I MSW jako TW ps. „FOGI”.

Był wykorzystywany m.in. do inwigilacji ukrywającego się w Gliwicach Jana Górnego, przewodniczącego RKW „Solidarność” Regionu Śląsko-Dąbrowskigo. Jacek Żmichowski dostarczał SB informacji na temat sytuacji w TKK „Solidarność”, przebiegu jej posiedzeń, ustaleń oraz grupy doradców.  W lutym 2011 Jacek Żmichowski ps. FOGI złożył pozew przeciwko Skarbowi Państwa domagając się odszkodowania za aresztowanie w marcu 1968. Po zgromadzeniu przez Sąd Okręgowy (sygn. akt VIII Ko 85/11) dokumentacji dotyczącej jego współpracy z SB Jacek Żmichowski pozew wycofał. Akta SB dotyczące Jacka Żmichowskiego TW ps. FOGI zniszczono 13.09.1989 na wniosek kpt. Bolesława Grochowalskiego.

 

3. Krzysztof Wolicki (ur. 1925) był synem Romy, od 1931 agentki NKWD, po wojnie agentki UB, sekretarki Józefa Światły. Po 1989 był publicystą m.in. „Gazety Wyborczej”, „Tygodnika Powszechnego” i „Przeglądu”. Był także tłumaczem m.in. tekstów Karola Marksa i Fryderyka Engelsa.

W trakcie wojny, wywieziony na roboty przymusowe, wstąpił do Komunistycznej Partii Niemiec. Po zdobyciu Berlina – tłumacz Armii Czerwonej. W latach 1945-47: pracownik Ministerstwa Informacji i Propagandy. 6 XI 1952 zwerbowany do współpracy z MBP. Sam napisał zobowiązanie.  1952-1957 „Trybuna Ludu”, 1945-1948 PPR, 1948-1967 PZPR, 1964-1968 ORMO, wystąpił z PZPR na znak solidarności z Leszkiem Kołakowskim. 1968-1989 związany z postkomunistycznym środowiskiem opozycyjnym. Od 1989 dziennikarz GW, Kultury, Tygodnika Powszechnego, Przeglądu. Zawsze bezwzględnie potępiał lustrację, nigdy nie przyznał się do współpracy z UB.  W 2001 został powołany w skład Rady Etyki Mediów. Przed odebraniem nominacji zmarł. Pochowany na wojskowych Powązkach.

 

4. Wojciech Misiąg (ur. 1951), do 1987 pracownik naukowy SGPiS, 1985-1989 Komisja Planowania przy RM PRL, 1989-1991 rada nadzorcza FOZZ.

W 1986 zarejestrowany przez Wydział XI Departamentu II MSW jako Tajny Współpracownik ps. JACEK. W 19888 zarejestrowany jako konsultant przez Wydział VIII Departamentu I MSW. Płynnie przeszedł do wiernej służby w „wolnej” III RP.  1989-1994 podsekretarz stanu w ministerstwie finansów w pięciu kolejnych rządach. Jeden z najbliższych współpracowników Leszka Balcerowicza.  W 2011 powołany na stanowisko wiceprezesa NIK przez marszałka Sejmu Grzegorza Schetynę. Funkcję tę pełnił do 2013 (pracuje do dziś).   Jest profesorem w Wyższej Szkole Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie. Wojciech Misiąg TW SB „JACEK” został nagrodzony przez prezydenta RP Bronisława Komorowskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

 

5. Zgodnie z Wikipedia życie pani Krystyny Kurczab-Redlich, urodzonej w 1954 roku, zaczyna się dopiero 36 lat później. Dziennikarka i reportażystka, wieloletnia korespondentka w Rosji, autorka filmów dokumentalnych o Czeczenii. Obrończyni praw człowieka. Członkini sądu koleżeńskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Autorytet. Nagradzana przez Amnesty International i HFPCz. Do współpracy z komunistycznymi służbami Krystyna Kurczab-Redlich została pozyskana w 1978 roku. Współpraca trwała do upadku PRL. Jako TW ps. VIOLETTA inwigilowała m.in. Stefana Bratkowskiego, Jerzego Pomianowskiego, Leszka Kołakowskiego i wiele innych osób.

„Posiada obecnie duże możliwości dotarcia do czołowych działaczy opozycji politycznej w kraju. Stwarza to szansę rozpoznania ich planów”

Jednego z autorów książki „Resortowe dzieci” Krystyna Kurczab-Redlich, TW ps. VIOLETTA, w odpowiedzi na prawdę o sobie nazwała debilem.

O autorze

Bogdan607

Polak, emigrant, wolny człowiek .